“Van ons Tweede”

“Van ons Tweede”

11 mei 2021 15:00


In het seizoen 1946/1947 ging het er in het Tweede zo serieus aan toe, dat er van de verrichtingen heuse verslagen werden geschreven, waarin, in afwijking van de gebruikelijke verslagjes, niet werd geschroomd om ‘man en paard’ te noemen. Twee van dergelijke verslagen willen wij u niet onthouden en wie weet komt u de naam van uw (schoon)vader, opa of oom nog tegen en leest u welke ‘heldendaden’ hij destijds heeft verricht.

De thuiswedstrijd tegen het 3e van Scheveningen werd op een omgeploegd veld gespeeld. De tegenstanders bleken prettige lui, die beter de kunst verstonden van waterpolo spelen dan A.S.C. Tot de rust was A.S.C. iets in de meerderheid, doch door pech met schieten, bracht zij het niet verder dan een stand 1-1. Na de rust waren de bezoekers het meest aan het woord, hetgeen resulteerde in twee doelpunten. A.S.C. daarentegen kon het doel niet meer vinden. Het einde kwam daardoor met een 1-3 nederlaag.

In verband met de terreinomstandigheden iets over de spelers:

Meulenberg klaagde over kiespijn en voelde iets voor aspirine.
Follie gaf een stevig partijtje ten beste en speelde volgens het systeem: “weg is weg”.
Boenders devies was “safety first”.
Arie was al steeds de terrier.
Ondergetekende (J. ’t Hart) begon met een heilig vuur, hetgeen langzaam maar zeker doofde naarmate de wedstrijd vorderde.
De Goederen kreeg liefst twee vrije schoppen in zijn voordeel!
Joop Abrahams voelde overal voor, behalve voor voetballen.
Hüsen ontpopte zich als technicus, na de rust ging hij in sit-down staking.
Vreeken zorgde voor de komische noot! Gelukkig had Pa nog wat zeep.
Blickman moest van luier verwisselen.
De linksbuiten viel op door hevige duels (met Hüsen).
De pittige cider-drank tijdens de rust had de spelers bepaald goed gedaan en ze geschikt gemaakt voor bruiloften en partijen. Bij Café “Sport” werd de bittere smaak van de nederlaag weer weggespoeld.

Een week later werd in de uitwedstrijd tegen Postduiven in Loosduinen een aardig resultaat behaald, waardoor de terugreis in de (vracht?)auto van J. van der Luit kon worden aanvaard met een 8-4 overwinning. Langs deze weg nog onze hartelijke dank, Joop, voor het transport!

Maar dan het spelverloop.
Met een drietal invallers, n.l. F. Versteegen, Van Ispelen en Joop Fontein, speelden wij een klasse beter dan onze tegenpartij, die wel aardig begon, maar het tegen ons enthousiasme moest afleggen (Hoe bestaat het!).

Vooral Hüsen 4 en van Duuren 3, scoorden er lustig op los. Van der Luit speelde een nuttig partijtje en Boender in de voorhoede was een openbaring. H. Vreeken deed wel aardige dingen, maar miste doorzettingsvermogen.

De halflinie was goed. Joop Fontein speelde zeer behoorlijk, daar kunnen jongere spelers nog een voorbeeld aan nemen (Je wilt toch niet zeggen dat Joop tot de oude mannen behoort? Red.).

De beide backs waren goed, vooral F. Dolstra. F. Versteegen had wel enkele ballen kunnen houden, maar ja, als ja als een keeper een foutje maakt en je speelt met een gebroken vinger……

Al met al een prettige wedstrijd, die na de rust wel een tikje fors gespeeld werd.

Nu jongens, als wij zo doorgaan dan kunnen wij nog op een behoorlijke plaats eindigen.

W.g. “Technicus”.

 

Een aantal van de genoemde spelers op de gevoelige plaat; u mag uw (schoon)vader, opa of oom er zelf uitpikken.

fhhgfh.jpg

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!