Cookie beleid ASC

De website van ASC is in technisch beheer van VoetbalAssist en gebruikt cookies. Hieronder de cookies waar we je toestemming voor nodig hebben. Lees ons cookiebeleid voor meer informatie.

Functionele cookies

Voor een goede werking van de website worden deze cookies altijd geplaatst.

Analytische cookies

Google analytics Toestaan Niet toestaan

Marketing cookies

Facebook Toestaan Niet toestaan

En de karavaan trekt verder

En de karavaan trekt verder

23 mei 2024 13:30


Het is september 1996 en A.S.C. heeft weer eens een B 2-junioren team kunnen inschrijven. Reden om de vlag maar eens uit te steken.
De keuzeheren zijn bij de indeling bepaald niet over één nacht ijs gegaan, want de selectie is niet kinderachtig en bestaat uit maar liefst 18 spelers. De mannen zijn ingedeeld in de 4e klasse K met prachtige tegenstanders als A.R.C., S.J.C., Altior, Alphense Boys, Bernardus, Ter Leede, Rijnsburgse Boys, Noordwijk en G.W.S., de crème de la crème van Sikkens. Tegenstanders die garant staan voor lekkere stevige potjes voetbal.

Voor de uitwedstrijd tegen A.R.C. op 19 november staan welgeteld 17 man met hun voetbaltas te trappelen en samen met twee leiders en een handvol ouders met auto’s voor het vervoer, trekt de karavaan richting Alphen a/d Rijn. Alleen Simon ontbreekt op het appèl, want hij heeft de huiswerkopdracht van trainer René Dettmer om een wedstrijd te leren ‘lezen’ wat al te letterlijk opgevat en wordt die middag in de bibliotheek gesignaleerd. Gelukkig heeft mijnheer Heitmeijer de harde toezegging gedaan dat het team in de toekomst de beschikking zal krijgen over een roodzwarte touringcar.
Het maken van de opstelling is iedere week een heel gepuzzel en gedoe. De staf is daarom uitgebreid met een technisch coördinator in de persoon van Renko Steinmetz. Hij is in het bezit van een relevante IT-opleiding en een laptop en kan met behulp van een Lotus-programma de laatste mutaties in de opstelling razendsnel verwerken.
De trainingen van trainer Dettmer beginnen duidelijk hun vruchten af te werpen. Het ‘knijpen’, ‘kaatsen’ en ‘inspelen’ wordt inmiddels vlekkeloos uitgevoerd. Alleen het ‘doordekken’ is nog voor verbetering vatbaar, maar daar wordt door ‘Det’ driftig aan gewerkt.

Op zaterdag 7 december trekt de karavaan naar Hazerswoude om de degens te kruisen met het lokale Bernardus. En de spelers zijn gewaarschuwd: Bernardus uit, altijd lastig!
Bernardus bedient zich in de Hazerswoudse klei van een door polderploegen vaker gehanteerde ‘lange-halen-gauw-thuis’- speelwijze en weet er zodoende drie doelpunten in te prikken.
A.S.C. speelt die middag een nog niet eerder beproefd concept, de zgn. 4-3-2-1-formatie, dat wil zeggen vanuit een gesloten verdediging net zo lang afspelen in de richting van het vijandelijke doel tot er één speler vrij komt te staan voor het doel van de tegenpartij die vervolgens de bal in het doel werkt. Deze lucide speelwijze legt de roodzwarten bepaald geen windeieren, want zij weten ook drie maal het net te vinden. 3-3 is de eindstand en de objectieve toeschouwer geeft desgevraagd ‘een terechte uitslag’ als analyse van de match.
Het wedstrijdprogramma van onze jonge helden gaat met horten en stoten en uiteindelijk kunnen, als gevolg van de vele afgelastingen, slechts 11 van de 18 wedstrijden worden afgewerkt, waarmee de B 2 op een keurige 10e plek in de eindstand eindigt.
Tot slot wil ik de lezer het verslag van de uitwedstrijd tegen Rijnsburgse Boys niet onthouden.

“Op 1 maart stond het treffen in het agrarische Rijnsburg op het programma, alwaar tegen de lokale ‘Boys’ moest worden aangetreden. Dat Rijnsburgers gemiddeld een kop groter zijn dan Oegstgeester leeftijdgenoten is genoegzaam bekend, maar RBB maakte het wel heel erg bont door met ‘Goliath’ aan te treden. Een mastodont van een knaap, die vanwege het ongecoördineerde gebruik zijner ledematen dood en verderf zaaide binnen de roodzwarte gelederen. Op ooghoogte ingezette slidings en woeste uithalen (‘Ja, nu is hij nog mis, maar straks als hij raak is, kun je lachen!’) zorgden voor bleke bekkies bij de A.S.C.-ers.
Vanwege een structureel keepersprobleem kon RBB voor de rust driemaal scoren uit evenzovele doelpogingen. Na de limonade en wijze raad van de coach om niet op de provocaties van RBB in te gaan en gewoon te blijven combineren, werd de druk op het geelzwarte doel  groter, maar twee uitvallen betekenden de genadeslag: 5-0 (lekker gekeept Marnix).
Het was tekenend voor de veerkracht van onze jonge helden dat de moed niet werd opgegeven. Het was weer eens Bas van Bakel die tweemaal scoorde en RBB stond met de rug tegen de muur. Helaas was de tijd te kort om écht gevaarlijk te worden. Eindstand 5-2.

“Goed gewerkt, jongens”, waren de lovende woorden van de coach na afloop.

De quote van de dag komt dit maal op naam van de RBB-coach. Deze brave borst, die de hele wedstrijd op geen enkele zinnige aanwijzing aan z’n spelers viel te betrappen, sprak op een gegeven moment de legendarische woorden: “kappen nou met dat technische gepiel, Glasbergen, er moet geknokt worden!”

Wat kan voetbal toch mooi zijn!

kameel.jpg

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!