Cookie beleid ASC

De website van ASC is in technisch beheer van VoetbalAssist en gebruikt cookies. Hieronder de cookies waar we je toestemming voor nodig hebben. Lees ons cookiebeleid voor meer informatie.

Functionele cookies

Voor een goede werking van de website worden deze cookies altijd geplaatst.

Analytische cookies

Google analytics Toestaan Niet toestaan

Marketing cookies

Facebook Toestaan Niet toestaan

Een erg aardige jongen die bovenal goed kan voetballen

Een erg aardige jongen die bovenal goed kan voetballen

6 juni 2024 10:45


De voetballoopbaan van kleine Cees begint speels in de 50-er jaren bij de pupillen van Oranje-Groen, dat destijds zijn domicilie nog had aan het Zwarte Pad in Leiden. Cees blijkt talent te hebben en als 15-jarige adspirant maakt hij de overstap naar A.S.C. Waarom juist Rood-Zwart?
Moeder Righart van Gelder is al veertig jaar fervent voetbalsupporter en heeft in de loop der jaren A.S.C. in haar hart gesloten. Ze zal dan ook best wel een vinger in de pap hebben gehad bij de keuze van haar zoon om z’n voetbalkunsten aan De Kempenaerstraat te gaan vertonen.

Bij A.S.C. valt Cees in het seizoen 1967/1968 met z’n neus in de boter, maar niet omdat de rood-zwarte brigade voor het kampioenschap gaat, integendeel, Cees wordt als succesvolle ‘noodgreep’ opgenomen in het roemruchte ‘degradatie-elftal’, dat in een bloedstollende na-competitie op het DoCoS-terrein voor het oog van 2400(!) toeschouwers het vege lijf weet te redden door Altior met maar liefst 7-1 te verpletteren. Cees maakt die middag twee doelpunten, waaronder een hele fraaie met het hoofd uit een voorzet van Bert Spiering. Tijd om veel te trainen bij A.S.C. heeft Cees overigens niet. Hij volgt de vijfjarige handelsavondschool en alleen op vrijdagavondcees.jpgkan hij een uurtje vrijmaken om te trainen.Als linkervleugelspeler opereert hij binnen de rood-zwarte brigade in eerste instantie als afwerker, maar trainer Kantebeen transformeert hem tot aangever. In de praktijk is het lood om oud ijzer, want hoewel hij nu op papier linksback staat, vanwege z’n snelheid duikt hij vaak voor het vijandelijke doel op, om vervolgens doeltreffend uit te halen.

En de trouwe supporters op De Kempenaerstraat zijn spekkoper, want Rood-Zwart heeft er (weer) een vedette bij!  Ee

n vedette, overigens zonder de bijbehorende neigingen, want daar heeft Moeder Righart van Gelder tijdens de opvoeding wel voor gezorgd: “mijn man en ik hebben hem altijd voorgehouden dat hij geen praatjes moet hebben. Dat hij altijd maar beter eenvoudig kan blijven. Wat dat betreft heeft hij van mij ook meer op z’n kop gehad, dan complimentjes gekregen….

Kortom, Cees Righart van Gelder is ‘gewoon’ een aardige en bescheiden jongeman, die goed kan voetballen, binnen het elftal het liefst optrekt met Bobby Logger en die liever op het veld staat dan aan de bar. De ideale schoonzoon, zou je bijna denken!

In juli 1969, vier dagen voordat hij in militaire dienst moet, wordt Cees namens Telstar thuis benaderd door de heer Van der Gevel en eerste elftalspeler Bert Theunissen (ex-Young Boys, ex-Fortuna ’54 en ex-P.S.V.). Tot z’n grote verrassing blijkt er de afgelopen twee jaar een grondige studie te zijn gemaakt van zijn spel. De eerste stempel op de ‘achtrittenkaart’ van de scouts is gegeven tijdens de degradatiewedstrijden tegen Altior en DoCoS. Het ging overigens wel om denkbeeldige  stempels, want de bestuursleden van A.S.C. zijn met stomheid geslagen als ze horen dat Telstar serieus belangstelling heeft voor hun talentvolle linkspoot. In eerste instantie wil A.S.C. niet eens tekenen voor de overschrijving naar Telstar, maar als het bestuur inziet dat dit toch niet tegen te houden is, wordt de handtekening snel gezet, want stel je eens voor dat de ‘transfervergoeding’ van 3000 gulden van Telstar wordt misgelopen. De houding van A.S.C. is overigens best begrijpelijk, want Rood-Zwart is ternauwernood aan degradatie ontsnapt. En in plaats van versterkt te worden, dreigt het vlaggenschip een forse aderlating te moeten ondergaan. Niettemin blijft de verstandhouding tussen Cees en A.S.C. prima. Hoewel de notoire ‘voetbalkenners’ aan de bar bij A.S.C. hem weinig kans geven bij Telstar, informeren ze wel regelmatig  hoe het er mee gaat en of hij alsjeblieft weer bij A.S.C. wil komen spelen na z’n terugkomst in Leiden.

De voetbalcarrière bij Telstar is een hele opgave. Cees realiseert zich dat hij er nog helemaal niet is en dat hij zich volledig moet waarmaken. Het feit dat hij als dienstplichtig soldaat als hulp-verkeersleider is gelegerd op de vliegbasis Gilze-Rijen, werkt ook niet echt in z’n voordeel. Doordeweeks trainen in IJmuiden is geen optie, maar in het betaalde voetbal is het een goede gewoonte dat verenigingen andere verenigingen verzoeken of een speler, die op één avond onmogelijk voor een training heen en weer kan reizen, met hen mee kan trainen.

Zo komt Cees bij N.A.C. in Breda terecht waar hij twee keer in de week mee mag trainen onder leiding van Leo Canjels. Trainer Canjels is behoedzaam in z’n oordeel over de kwaliteiten van Cees:  “Hij maakt weliswaar een zeer ambitieuze indruk, maar ik zie in hem geen speler voor het eerste. Of ik eventueel belangstelling voor hem zou hebben? Dan zou ik secuurder op hem moeten letten en zou ik interesse in hem moeten hebben en hem iets laten doen. Maar hij is een speler van Telstar en mocht er interesse bestaan bij ons dan neem ik eerst contact met zijn club op”. En hoewel Cees gedurende z’n diensttijd een vaste keus is in het Nederlandse Luchtmacht-elftal van Jan Zwartkruis, zal er geen telefoontje uit Breda naar IJmuiden komen.

Inmiddels is Cees al een jaar in dienst bij Telstar, maar door z’n plaatsing in Gilze-Rijen heeft hij nog niet in IJmuiden kunnen trainen. Niet zo vreemd dat ook trainer Jan Rab voorzichtig is met z’n oordeel over de voetbalkwaliteiten van Cees: “door z’n plaatsing in Gilze-Rijen heb ik maar weinig direct contact met Cees. Ik heb weliswaar een positieve indruk van hem, maar op het eerste hoeft hij niet al te zeer te rekenen. Het krachtsverschil tussen het eerste van Telstar en het tweede is een verschil van drie klassen”. 

Ondanks het feit dat het eerste seizoen alles behalve optimaal is verlopen, krijgt Cees het voordeel van de twijfel en wordt hem een nieuw contract bij Telstar aangeboden. Betaald voetbal secretaris De Nijs verklaart: “Cees is een erg aardige jongen. En hij kan bovenal goed voetballen. Hij heeft echt wel talent. Het is alleen zo jammer , dat er tot nu toe weinig aan gedaan is”.

Het B-elftal van Telstar waarin Cees uitkomt, speelt in de reservedivisie. De reserve-teams AZ, Feyenoord, Ajax, Telstar en Volendam maken daarin de dienst uit. Hij verwoordt het zelf als volgt: “het is echt wel een mooie tijd geweest. We hebben wedstrijden gehad, dat we met 5000 toeschouwers meer bezoekers trokken dan het eerste. Vooral de wedstrijden tegen teams  waarin grote namen als Eddy Pieters Graafland, Cor Veldhoen en Tonny Pronk uitkwamen, voegden een extra dimensie toe. Hoewel in de nadagen van hun carrière, beschikten deze mannen over een enorme hoeveelheid routine en klasse. Die kwam je niet zomaar voorbij, want ze wisten op instinct precies wat je ging doen en welke kant je opging. Toen het eerste van Telstar wat minder goed ging draaien, werden elke week spelers van het tweede uitgeprobeerd. Daardoor vielen we wat terug en eindigden we uiteindelijk eervol als vierde”.

Na twee seizoenen in het reserveteam van Telstar wijst Righart van Gelder in 1971 wegens studieredenen een nieuw contract bij Telstar af, hij is dan 22. Hij kiest voor een maatschappelijke carrière en keert terug naar Leiden, waar hij zich aanmeldt bij ………. neen, helaas niet bij Rood-Zwart aan De Kempenaerstraat. De A.S.C.-ers die Cees aan het werk willen zien, zullen moeten afreizen naar het veld van de ‘Kikkers’, want Lugdunum wordt z’n nieuwe club. Ook eigenlijk niet zo vreemd dat hij een andere keuze maakt, want Leiden heeft maar liefst drie verenigingen die dat seizoen in de eerste klasse uitkomen: Lugdunum, Roodenburg en U.V.S., terwijl A.S.C. vrolijk loopt te ballen in de vierde klasse.

Toch blijft Cees A.S.C. in zekere zin trouw, uit het oog is bij hem niet uit het hart, want in latere jaren is hij een trouw bezoeker van de (jubileum)evenementen van Rood-Zwart.

Oude liefde roest niet, zullen we maar zeggen!

cees_2.jpg
Cees met z’n echtgenote tijdens de reünie van 28 mei 2012

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!