Mooi-weer cricketers pur sang

Mooi-weer cricketers pur sang

12 augustus 2020 10:30


Cricket en mooi weer zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Vraag het een willekeurige cricketer en hij noemt als vaste ingrediƫnten voor een potje cricket: de geur van versgemaaid gras (liefst kort), een temperatuur van 25 graden met een strakblauwe hemel en een licht briesje, alsmede een koel biertje. Een koel biertje heb je zelf in de hand en kort gemaaid gras wil ook nog wel lukken als de terreinknecht (beter: groundsman) tenminste een beetje meewerkt, maar het weer laat zich nu eenmaal niet sturen, ook niet in 1909 toen de competitiewedstrijd V.O.C. - Ajax in Rotterdam op het programma stond.

“Een zestal Ajaxieden dat per spoor uit  Leiden naar Rotterdam moest vertrekken, besloot in verband met het zeer ongunstige weder niet naar Rotterdam af te reizen, terwijl de overige vijf spelers, die van andere steden moesten komen, wel gingen en alzoo een vergeefse reis maakten. We vernamen echter dat het veld zeer wel bespeelbaar was, zoodat de kans niet is uitgesloten, dat Ajax wordt beschouwd als niet te zijn opgekomen. We keuren hier zeer zeker de houding van het zestal af, daar het moeten spelen van een wedstrijd o.i. insluit, dat men in alle geval, hoe ook de omstandigheden mogen zijn, tijdig op het speelterrein aanwezig is”.

In ruim 100 jaar is er bij Ajax wel veel gebeurd, maar kennelijk weinig veranderd, want toen in 2019 de competitiewedstrijd Wanderers – Ajax Zami-selectie op het programma stond, was de animo van een aantal Ajacieden om te spelen ook ver te zoeken. Het weer was weliswaar niet optimaal, maar de vooruitzichten waren goed. Het was vooral de reisafstand die voor de nodige problemen zorgde. “Waar speelt Wanderers, eigenlijk? Oh, in Oss, maar dat ligt toch helemaal bij Duitsland en m’n paspoort is net verlopen”. “Sorry, ik heb dit weekeind pappadag”. “Nou nee, ik kan niet zo lang van huis, want ik heb om 18.00 uur een borrel met m’n oude dispuut”. “Ik moet zondag vroeg op, want we gaan wielrennen in de Ardennen”. “Ik heb m’n pink lelijk bezeerd met schaken”. Een kleine greep uit de aangevoerde argumenten (léés: smoezen).

Uiteindelijk slaagde de captain er in, na een week lang bellen, mailen, faxen en appen, om zes (6!) spelers bereid te vinden af te reizen naar het ‘verre’ Oss. En zo geschiedde. Gelukkig had Wanderers nog een paar invallers achter de hand, waaronder een Nepalese ex-international, zodat een prima potje 8-a-side cricket kon worden gepeeld. En na afloop gezellig een koel Brabants biertje, dat dan weer wel.

We keuren overigens de houding van het vijftal dat niet in Oss wenste te verschijnen af, daar het moeten spelen van een wedstrijd o.i. insluit, dat men in alle geval, hoe ver de reis ook is, tijdig op het speelterrein aanwezig is.

Uit het archief een teamfoto van de “Bende van Oss”; het zestal dat terecht z’n verantwoordelijkheid wel nam en de kleuren van Rood-Zwart met verve heeft verdedigd! En om maar eens een keer man en paard te noemen op de foto v.l.n.r Emiel Sluyterman, captain Oscar van de Leijgraaf, Frank van IJzerloo, Igor Nederlof, Edger Kleijer en Henry Doeze Jager.

cr.jpg

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!